Pages

Subscribe:

Ads 468x60px

மனிதனை இறைநிலைக்கு உயர்த்துவது சாஸ்திரம். இறையருளால் உயிர்கள் விழிப்புணர்வு பெற சாஸ்திரத்தை சாஸ்வதமாய் பயன்படுத்துவோம்.
"சாஸ்திர பிரம்ம ரூபேணாம் "

www.pranavapeetam.org

Monday, February 14, 2011

காதல் திருமணம் - தொடர்ச்சி

நானும் கல்லூரி நாட்களில் காதலை பரிசோதித்தது உண்டு. இதை எனக்கு கற்றுக்கொடுத்தவள் மீரா... என்றேன் அல்லவா?

இதில் எத்தனை பொய் இருக்கிறது தெரியுமா? முதலில் நான் கல்லூரி படித்தேன் என்பதும் பிறகு ஒரு பெண் எனக்கு கற்றுக்கொடுத்தாள் என்பதும்..! இங்கே நான் கூறப்போவது எனக்கு ஏற்பட்ட காதலை அல்ல...!

என் நண்பர்களிடையே இருக்கும் காதல் உறவை பற்றி சோதனை செய்வதில் எனக்கு அலாதி பிரியம் உண்டு. காதல் கொண்டவர்களிடம் நான் சில கேள்விகளைத் தொடுப்பேன். அவர்கள் கூறும் பதில் அவர்களின் உண்மையான காதலின் நிலையை காட்டும்.

எதற்காக நீ அவளை/அவனை காதலிக்கிறாய்? - இதுவே என் கேள்வி.

இதற்கு பலர் பதில்கள் பல வண்ணத்தில் இருக்கும்.
அவள் அழகாக இருக்கிறாள்,
அவள் புன்னகையே மிகவும் அழகு, இந்த நடிகை மாதிரி இருக்கிறாள்.
நல்ல உத்தியோகத்தில் இருக்கிறான்.
ஹாண்ட்சம்மா இருக்கிறான்.
என்னை நன்றாக பார்த்துக்கொள்வான்.
பொருளாதாரத்தில் நிலையாக இருக்கிறான்.

இப்படி அவர்கள் கூறும் பதிலை கேட்டதும் நான் புன்னகையுடன் கடந்து செல்லுவேன்.
காரணம் இவர்கள் அனைவருக்கும் ஏற்பட்டது உண்மையான காதல் அல்ல.

மனித நிலை என்பது மூன்று தளங்களில் செயல்படுகிறது. உடல்,மனம் மற்றும் ஆன்மா என்பதே அது.

ஆண்-பெண் இருவரை பார்த்து “நல்ல ஜோடி” என நீங்கள் கூறினால் அவர்களின் உடல் தளத்தில்இணைந்திருக்கிறார்கள் என அர்த்தம். நல்ல மனமொத்த தம்பதி என நீங்கள் சிலரை உணர்ந்திருக்கலாம். அவர்கள் மனம் என்ற தளத்தில் இணைந்திருக்கிறார்கள் என அர்த்தம்.

ஆன்மாவில் இணைந்த காதலர்கள் என்பது யாரை சுட்டிக்காட்ட முடியும்? ஆன்மாவில் இணையும் பொழுது தான் அது பூரண காதலாக மலருகிறது. உடலாலும், மனமாலும் ஏற்படும் காதல் எல்லைக்கு உட்பட்டது. ஆன்மாவில் ஏற்படும் காதல் எல்லைகளை கடந்தது.

இத்தகையவர்களிடம் “எதற்காக நீ அவளை/அவனை காதலிக்கிறாய் ?” என கேட்டால், “ தெரியாது” என்பார்கள். இதுவே சரியான பதில்..!

காரணம் ஆன்மாவை உணர முடியுமே தவிர விவரிக்க முடியாது. ஆன்ம ரீதியான காதலும் அத்தகையதே. இவ்வாறு ஏற்படும் காதல் எல்லையை கடந்து பயணிக்கும். அன்பு அங்கே அற்புதங்களை நிகழ்த்தும்.

இது போன்ற ஆன்ம காதலை எனக்கு உணர்த்தியவள் மீரா. பக்த மீரா என அனைவரும் கூறும் ராஜஸ்தானின் ராணியைத் தான் கூறுகிறேன். இவளின் அழகில் மயங்கி சாதாரணமாக இருந்த இவளை அரசன் மணந்து கொண்டான். ஆனால் இவள் இளவயது முதல் கண்ணனே தன் காதலன் என வாழ்ந்து வந்தாள்.

இறைவனை காதலனாக பாவித்தவளுக்கு எப்பொழுதும் பரமானந்தம் கிடைத்தது. ஆடினால், பாடினால் மகிழ்ந்தாள். சிலர் இவளை பைத்தியம் என்றார்கள். கண்ணன் மேல் ஏன் காதல் கொண்டாய்? என இவளின் காணவனே கேட்டான். மீரா என்ன சொன்னாள் தெரியுமா? “எதிர்ப்பார்ப்புடன் செய்யும் சேவை, பக்தி மற்றும் காதல் அனைத்தும் அசுத்தமானது. கண்ணனை நான் காதலிப்பது ஏன் என்பது எனக்கு தெரியாது. கண்ணனே இதற்கு காரணம்..!” என்றாள். கண்ணனை தவிர வேறு எதையும் அறியாதவள் மீரா...

மீராவின் வாழ்வில் நடந்த உன்னத சம்பவம் ஒன்று உண்டு. கிருஷ்ண கானம் பாடிய படியே அவள் பிருந்தாவனத்தில் வலம் வந்து கொண்டிருந்தாள். அங்கே ஒரு ஆன்மீக ஞானியின் ஆசிரமத்தை கண்டு அதனுள் செல்ல முற்பட்டாள். வாயிலில் இருந்தவர்கள் அவளை தடுத்தார்கள். இங்கே ஆண் துறவிகள் இருக்கும் இடம் பெண்களுக்கு அனுமதி இல்லை என்றார்கள்.

கல்கண்டை கண்ணாடியில் கொட்டியது போல சிரித்த மீரா கூறினால், “பரந்தாமனை தவிர வேறு யாரும் ஆண்கள் கிடையாது. அதனால் நாம் அனைவரும் பெண்களே..! உங்களுக்கு மட்டும் எப்படி அனுமதி கிடைத்தது” என்றாள்.

ஆழ்ந்த வேதாந்த கருத்தை எளிமையாக கூறிவிட்டாள் மீரா. ஆன்மா இணைவது உன்னதமான காதல் என்றேன் அல்லவா? இந்த ஆன்மா பரமாத்தாவுடன் இணைந்தால் எத்தகைய காதலாக இருக்கும்? அப்படி பரமாத்தாவுடன் காதல் கொண்டால் அவர் தவிர வேறு யார் ஆணாக இருக்க முடியும்? அவர் தானே நமக்கு பக்தி என்ற குழந்தையை கொடுக்கிறார். பரமானந்தம் என்னும் அனுபவத்தை அளிக்கிறார். மீரா எப்படிபட்ட உண்மையை கூறினால் பார்த்தீர்களா?

இத்தகைய காதல் சிலருக்கு மட்டுமே இருந்தது. மீரா, சபரி மற்றும் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் என இறைவனை காதலித்தவர்களை விரல் விட்டு எண்ணிவிடலாம்.

தற்காலத்தில் எதிர்ப்பார்ப்பு இல்லாமல் காதல் பூக்கிறதா என்றால் இல்லை என்றே கூற வேண்டும். மலைகளுக்கு அரசன் தக்‌ஷன். அவனின் மகளான தாக்‌ஷாயினி மிக அழகானவள். அவளின் வாழ்க்கை சுகபோகத்துடன் இருந்தது. அவளுக்கு யார் மேல் காதல் ஏற்பட்டது தெரியுமா? பரமேஸ்வரனின் மேல் காதல் உண்டானது. தாக்‌ஷாயணியும் சிவனும் இணைந்து நின்ற மண கோலத்தை சற்று கற்பனை செய்து பாருங்கள்.

தாக்‌ஷாயணி நறுமணங்கள் தரிந்து பட்டு உடையுடன் நிற்கிறாள். இங்கே ஈஸ்வரன் மயான சாம்பலுடன் புலி தோல் கட்டிக்கொண்டு நிற்கிறார். தங்கமும் வைரமும் தாக்‌ஷாயணிக்கு, இங்கே பாம்பும் சடையும் பரமேஸ்வரனுக்கு..! அழகிய தோழிகளும், அரசர்களும் தாக்‌ஷாயணிக்கு அருகே, அகோரிகளும் முனிவர்களும் ஈஸ்வரனுக்கு அருகே நிற்க இத்திருமணம் நடைபெறுகிறது. தற்காலத்தில் இப்படி காண முடியுமா? எந்த பெண்ணாவது தாக்‌ஷாயணி போல திருமணம் செய்ய முன்வருவார்களா? அல்லது எந்த ஆணாவது கந்தனை போல வள்ளியை திருமணம் செய்ய தயாராக இருப்பார்களா?

பெண் என்ன படிக்கிறார், திருமணத்திற்கு பிறகு வேலைக்கு செல்லுவாளா என்ற கேள்வியே காதலை இவர்களுக்கு முடிவு செய்கிறது..!

நம் கலாச்சாரத்தில் காதல் என்பது ஆன்மீக ரீதியாகவே உணரப்பட்டது. ஆன்மாவில் ஏற்பட்ட காதல் ஆன்மீக ரீதியானது தானே? ஆன்மாக்கள் இணைந்து ஆன்மானுபவம் ஏற்படுவதற்கு ஓர் ஆணும் பெண்ணும் இருக்க வேண்டும் என்பது இல்லை. பரமாத்மா சொரூபத்தில் உங்கள் ஆன்மாவை கரைக்க முயலுங்கள். எல்லையற்ற காதலை உணர வேறு யார் வேண்டும்?

“காதலாகி கசிந்து கண்ணீர் மல்கி” என பாடினார்களே அவர்களின் காதலை நீங்களும் பெற வேண்டாமா? காதலியுங்கள், உங்களை காதலியுங்கள். உங்களின் உள்ளே என்றும் பிரகாசிப்பவனை காதலித்து கசிந்து உருகுங்கள்.

காதல் திருமணம்

காதல் திருமணம்
-மனதின் ரசாயன மாற்றம்

சமுதாய திட்டங்கள் மாற்றத்திற்கு உட்பட்டது. பல வருடங்களுக்கு முன் ஒரு பெண் காதல் திருமணம் செய்வது என்பது கனவிலும் நடக்காத ஓர் விஷயம். காதல் திருமணம் செய்தவர்களை மட்டுமல்ல அவர்களின் இரு குடும்பத்தையும் சமுதாயத்திலிருந்து ஒதுக்கி வைத்த காலங்கள் உண்டு. ஆனால் தற்சமயம் காதல் திருமணங்கள் என்பது சர்வசாதாரணமாகி விட்டது. அன்று மறைவான இடங்களில் சென்று காதலை வளர்த்தவர்கள் இன்று தனது காதலர்களை பெற்றோருகு அறிமுகப்படுத்திய பின்பு வளர்க்கிறார்கள்.

தற்கால சமுதாய நிலையில் காதல் திருமணங்கள் பற்றி முதிர்ந்த வயதுள்ளவர்களை கேட்டால் “எல்லாம் கலிகாலம்” என நொந்து கொள்வார்கள். உண்மையில் அனைத்து யுகத்திலும் காதல் திருமணம் இருந்தது என்பதற்கான ஆதாரம் உள்ளது. நவீன நாகரீகம் படைத்தவர்கள் எனும் பெயரில் மேற்கத்திய உடையில் வலம் வரும் இளைய சமுதாயம் பழைய காலம் என்பது காதலுக்கு எதிரானது என்ற புரிதலில் உள்ளார்கள்.

அடிப்படையில் தற்காலத்தில் காதல் உணர்வு வருவதற்கு முற்காலத்தில் முன்னோர்களின் செயலால் நம்முள் ஏற்பட்ட சமஸ்காரங்கள் பரம்பரையாக தொடர்ந்து வருவதே காரணம். கலியுகம் என கூறும் முதியவர்களுக்கும், பழங்காலம் எனும் இளைய சமுதாயத்திற்கும் தெரிவிக்க வேண்டிய ஓர் விஷயம் உண்டு.

துவாபரயுகத்தில் பகவான் ஸ்ரீராமரும், திருதாயுகத்தில் ஸ்ரீகிருஷ்ணரும் செய்தது என்ன? காதல் என்பது யுக யுகாந்திரமாக தொடர்வது. 8 லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன் காதல் இருந்திருக்கிறது. காதல் திருமணங்களும் நடந்திருக்கிறது. மனித இனம் தோன்றியதும் முதலில் இருந்தது காதலும், அதனால் இணைதலும் தானே? பின்பு நாகரீகம் என்ற பெயரில் அன்பு வர்த்தகமாக மாற்றமடைந்ததும் திருமணம் பெரியோர்களால் நிட்சயிக்கப்பட்டது..!

இதன் மூலம் காதல் திருமணம் மட்டுமே நல்லது என கூறவில்லை. திருமண முறைகளில் அதுவும் ஒரு வகை. அதனால் கீழாக பார்த்து ஒதுக்கும் கலாச்சாரம் நம்மில் உள்ளது, அதை களைய வேண்டும் என்பதே என் கோரிக்கை. பலர் காதல் திருமணம் என்பதை கந்தர்வ விவாஹகம் என புராணங்களில் கூறப்பட்டதாக விளக்குகிறார்கள். கந்தர்வ திருமணம் கூறப்பட்டதை தற்காலத்தில் நினைத்துக்கூட பார்க்க முடியாது.

கந்தர்வ திருமணம் என்பதை விளக்கினால் பல கலாச்சார காவலர்களுக்கு அதிர்ச்சியாக இருக்கும். ஒரு ஆணும் பெண்ணும் தங்களிடையே ஈர்ப்பை உணர்ந்தால், அவர்களாகவே இணைந்து மகிழ்வது கந்தர்வ நிலை. அவர்கள் குடும்பமாக இருக்க மாட்டார்கள், மேலும் அவர்களிடையே நீடித்த பந்தம் இருக்க வேண்டும் என்பது இல்லை. இருவரின் பின்புலத்தையும் கூறிக்கொள்ள தேவை இல்லை. திருமணமான ஒரு பெண் தன் கணவனிடம் தான் கந்தர்வ மணம் கொண்ட மற்றொருவரை அறிமுகபடுத்தி வாழ்ந்த காலம் அது. நினைத்து பார்த்தாலே ஜீரணக்க முடியவில்லை அல்லவா? ஆனால் நடந்தது.
மேலை நாட்டில் நிச்சயம் செய்யப்பட்ட திருமணம்கள் அறிது. இல்லை என்று கூட சொல்லலாம். ஆனால் அங்கே பிரிவுகளும் அதிகம். இந்தியாவில் நிச்சயக்கப்பட்ட திருமணம் ஒருவிதத்தில் பிரிவுகளையும் பல துணை தேடும் நோக்கத்தையும் தடை செய்கிறது.

இதனால் காதல் திருமணம் நல்லதா அல்லது நிச்சயக்கப்பட்ட திருமணம் நல்லதா என்ற விவாதத்திற்கு நான் வரவில்லை. விவாஹத்திற்கே வராதவன் விவாதத்திற்கு வருவேனா?

எத்தகைய திருமணமாக இருந்தாலும் அடிப்படையில் இருவரின் உள்ளப்புரிதலே தேவை. அதனாலேயே மணவாழ்க்கை நிலை பெற முடியும்.

நானும் கல்லூரி நாட்களில் காதலை பரிசோதித்தது உண்டு. இதை எனக்கு கற்றுக்கொடுத்தவள் மீரா...

சாமீ நீங்களுமா என கேட்பது புரிகிறது...

(காதல் வரும்)

Friday, February 11, 2011

தாய் மரம் - விதையின் வளர்ச்சி...! - பகுதி 2

தாவர வகைகள் மனிதனின் வாழ்வியலுக்கு ஆதாரமாக இருக்கிறது. உணவு மற்றும் ப்ராண வாயு என்ற நிலையில் மட்டும் தாவரங்கள் நமக்கு பயன்படுவதில்லை. நம் வாழும் சூழலையும், இயற்கையின் சமநிலையையும் தாவரங்கள் கட்டுக்கோப்பாக வைக்கிறது. நகரமயமாக்கலில் முதலில் நாம் இழப்பது தாவரங்களை தான்.

இயற்கை சூழலில் இருந்து நாம் பன்மடங்கு வெளியே வந்து விட்டோம். பலர் இக்கருத்தை உணர்வதே இல்லை. சற்று சிந்தித்து பாருங்கள். முன்பு பாத்திரம் கழுவ என்ன பயன்படுத்தினோம்? உமி என்ற இயற்கை பொருளை வைத்து தேங்காய் நார் என்ற இயற்கை பொருளை கொண்டு பாத்திரம் கழுவினோம். தற்சமயம் ரசாயனத்தால் உருவாக்கிய பாத்திரம் கழுவும் கட்டியை கொண்டு பிளாஸ்டிக் நார்களால் கழுவுகிறோம். முன்பு இயற்கை வழியில் பயணிக்கும் பொழுது தேங்காய் நாரோ, உமியோ சரியாக கழுவாத நிலையில் கூட நம் உடலுக்கு தீங்கு விளைவிக்கவில்லை. தற்சமயம் செய்யும் செயற்கை முறை பயன்பாடு பல்வேறு வகையான உடல் நோய்களுக்கு காரணமாகிறது.

பாத்திரம் கழுவவதிலேயே இப்படி இயற்கை தன்மை இழந்த நாம் வேறு விஷயங்களில் எப்படி எல்லாம் நம் வாழ்க்கையை மாற்றி செயற்கையாக இருக்கிறோம் என பட்டியலிட்டால் மன உளைச்சல் தான் மிஞ்சும்.

இந்த நிலை ஏற்பட காரணம் என்ன? இதற்கு நீங்கள் காரணம் இல்லை. அப்பாடா என பெருமூச்சு விடுட்டு சந்தோஷம் அடையாதீர்கள். தாவரங்களுடன் நீங்கள் உறவு ஏற்படுத்தாமல் விலகி இருப்பதே இதற்கு காரணம். இயற்கையின் அங்கமான தாவரங்களை நீங்கள் உறவாக உணர்ந்தால் உங்களின் உள்ளேயும் இயற்கையான செயல்கள் சுரக்கும். இல்லையென்றால் விரைவில் நாமும் ப்ளாஸ்டிக் ஆவோம்..!

தாவர உறவை எப்படி ஏற்படுத்துவது?

நம் வாழ்விடங்களில் குறைந்த பட்சம் 3 மரங்களையும், ஐவகை தாவரங்களையும் வைத்துக்கொண்டால் முழுமையான வாழ்க்கையை வாழலாம். தாவரங்களை வைக்க அப்படி என்ன எண்ணிக்கை தேவைப்படுகிறது?

ஒரு வேடிக்கை துணுக்கு சொல்லுவார்கள். ஒரு மாணவன் தேர்வுக்கு செல்லும் பொழுது “மாடு தன் வரலாறு கூறுதல்” கட்டுரையை மனப்பாடம் செய்துவிட்டு போனான். ஆனால் அங்கே கேட்கபட்டதோ “ஆசிரியர் தன்வரலாறு கூறுதல்”. இவன் புத்திசாலித்தனமாக மாடு என்ற இடத்தில் எல்லாம் ஆசிரியர் என போட்டு கட்டுரை எழுதிவிட்டான்.
நானும் அந்த புத்திசாலி மாணவன் போலத்தான். இறைவன் என்ற கட்டுரை மனப்பாடம் செய்துவிட்டு அதற்கு பதில் தாவரம் என கட்டுரை கேட்கப்பட்டால் கீழே உள்ளவாறு தானே நான் எழுதுவேன்..?

உண்மையில் தாவரங்கள் என்பது ஒன்று தான். அதுவே பல்வேறு ரூபமாக தெரிகிறது. நீங்கள் உணராவிட்டாலும் தாவரங்கள் உங்களை காக்கிறது. தாவரம் என்பதே இல்லை என நீங்கள் சொன்னாலும் தாவரங்கள் அக்கருத்தை மறுத்து பேசுவதில்லை.

தாவரம் அடிப்படையில் ஒரே தன்மை வாய்ந்தது. அவை முதலில் மூன்று முக்கிய பிரிவாக பிரிகிறது. அவை மரம், செடி மற்றும் கொடி. இவகைகளின் ஒவ்வொன்றிலும் மும்மூன்றாக உட்பிரிவாக பிரிந்தவண்ணம் சென்று பல்லாயிரக்கணக்கான வகையாக உருமாற்றம் அடைகிறது.

எளிமையாக சொல்ல வேண்டுமானால் தாவரங்களை கீழ்கண்டவாறு பிரிக்கலாம்.

  • ஏக விருட்சம் - ஒத்த தன்மை கொண்ட மரம்
  • திருமூர்த்தி வகை மரம் - 3 எண்ணிக்கை கொண்டது
  • பஞ்ச பூதம் மரம்- 5 எண்ணிக்கை கொண்டது
  • நவக்கிரக மரம் - மேற்கண்ட அனைத்தும் இணைந்தது (5+3+1=9)
  • ராசி மரம் - நவக்கிரகம் + திருமூர்த்தி நிலை (9+3=12)
  • நட்சத்திர மரம் - நவக்கிரகம் X திருமூர்த்தி (9X3=27)
  • அஷ்டோத்திரி மரம் - நவக்கிரகம் X ராசி (12X9=108)

நம் வாழ்விடம் சூழலை பொருத்து மேற்கண்ட எண்ணிக்கையில் வரும் மரங்களை பயன்படுத்தலாம். ஒவ்வொரு வகையின் அடிப்படையில் மரங்களின் அட்டவணையினை உங்களுக்கு அளிக்கிறேன். குறித்துக்கொள்ளுங்கள்...

(விதை முளைக்கும்)

Friday, February 4, 2011

தாய் மரம் - விதையின் வளர்ச்சி...!


எந்த காரியத்தையும் நாம் செய்கிறோம் என்கிற எண்ணம் இருக்கும் வரை அக்காரியம் தெய்வீகமானது அல்ல என்பது கர்ம யோகத்தின் சாரம். அதனால் தான் கீதையில் கர்ம யோகத்தை விளக்கும் பொழுது செயல்படு பலனை எதிர்பார்க்காதே என்கிறார்கள்.

என் அளவில் கர்மயோகத்தை பல்வேறாக ஆராய்ந்திருக்கிறேன். காந்தியடிகள் உண்மையுடன் நடத்திய சோதனை போல நான் கர்ம யோகத்துடன் பல சோதனைகள் நடத்தி உள்ளேன். சுயநலமற்ற நோக்குடன் சேவை பணிகளை ஆகாய அளவு திட்டமிட்டு விடுவேன். அதற்கான அடிப்படை வசதியும் பொருளாதாரமும் சுண்டைக்காய் அளவு கூட இருக்காது.

என்னுடன் பணி புரிபவர்கள் சில நேரத்தில் மிக குழப்பம் அடைந்து என்னை பல்வேறு எண்ணத்தில் பார்ப்பார்கள். “ஆர்வக்கோளாரு”, “இந்த ஐடியா விளங்கும்”, “இவரு மனசுல என்ன தான் நினைக்கிறார்” என பல்வேறு எண்ணத்தில் மூழ்குவார்கள். ஆனால் இறையருளால் உதவிகள் எதிர்பார்த்து சென்றால் பேருதவிகள் கிடைக்கும். தளர்ந்து போனால் உற்சாக ஊற்றாக இறைவன் கைகொடுப்பதையும் உணர்வு பூர்வமாக அனுபவித்திருக்கிறேன்.

தாய் மரம் என்ற திட்டத்தை துவங்கியதும் இப்படி பலர் எண்ணினார்கள். எப்படி சாத்தியம்? முடியுமா? என எண்ணிடமே குறைபட்டவர்களும் உண்டு.

நான் இப்படி திட்டமிடுவதற்கு அளவுக்கு மீறிய தன்னம்பிக்கை காரணம் இல்லை. எனக்கு என் மேல் இருக்கும் நம்பிக்கையை விட என்னுள் இருப்பவன் மேல் இருக்கும் நம்பிக்கை அதிகம்.

கடந்த வருடம் தாய்மர திட்டம் மிகவும் வேகமாக செயல்படத் துவங்கியது. இத்திட்டத்தை செயல்படுத்த புதிய கரங்களை தேர்ந்தெடுத்தோம். என் மாணவர்கள் யாரையும் அழைக்காமல், புதிய நபர்களின் துணையுடன் படிப்படியாக செயல்படுத்தினோம். என் மாணவர்களுக்கே பலருக்கு இத்தகைய திட்டம் நம் அறக்கட்டளையில் இருந்து செயல்படுத்துவது தெரியாது.

தெற்கில் கன்யாகுமர், வடக்கில் வேலூர் , கிழக்கில் பாண்டிச்சேரி, மேற்கில் ராஜபாளையம் என அனைத்து திக்கிலும், மையத்தில் மதுரையிலும் பல்வேறு அழைப்புகள். எங்கள் பயணம் நூறு ஏக்கருக்கு மேல் பரவி வருகிறது. இதனிடையில் பல்வேறு தனி நபர்களின் அழைப்புகள் எங்களின் மனதை குளிர செய்தது. எங்கள் வீடு இருக்கிறது, எனது தோட்டத்தை பயன்படுத்திக்கொள்ளுங்கள் என பல்வேறு அழைப்புகள். இவர்கள் மூலம் சேவை செய்ய இறைவன் ஊக்குவிப்பதை எண்ணி ஒவ்வொரு நாளும் பூரிப்படைந்தோம்.

வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த எனது மாணவியும், இந்தியாவில் இருந்து சென்று பிறகு தாயகம் திரும்பிய மாணவர் ஒருவரும் இப்பணிக்கு எனது இரு கண்களாக இருந்தார்கள். தாய் மரத்திட்டத்தை உணர்ந்து தான் செய்து வந்த வெளிநாட்டு பணியை துறந்து முழுமையாக என்னுடன் செயல்படுகிறார் இந்த மாணவர். [தங்களின் சேவையை தவிர வேறு விஷயங்கள் வெளியிடுவது கூடாது என்பது அவர்களின் கட்டளை- இருந்தாலும் சில விதி மீறல்]

பல்வேறு குழுமங்களும்,அறக்கட்டளைகளும், பள்ளிகளும் எங்களுடன் கைகோர்த்தன. வெளிநாட்டிலிருந்தும், தமிழ்நாட்டிலிருந்தும் முகம் அறியாத நபர்களிடம் இருந்து பொருளாதார உதவிகள். சிலர் ஒரு படி மேலே போய் நான் டிசம்பர் மாதம் ஒரு வாரம் விடுமுறையில் இருக்கிறேன் உங்களுடன் சேவை செய்யவா? என வந்தார்கள். உதவியால் திக்குமுக்காடினோம் என்பதே சரி.

இது போக எண்ணற்ற தனி நபர்கள் தங்களுக்கு தாய்மர கன்றுகள் வேண்டும் என கேட்டார்கள். அனைவருக்கும் உதவ முடியவில்லை என்ற குறையுடன் அமர்ந்திருக்கிறோம். எங்களிடம் அதிகமான ஆட்கள் இல்லாத காரணத்தால் அனைவரிடமும் சென்று பணி செய்ய முடியவில்லை. அதனால் பலர் விரும்பி கேட்டும் அவர்களின் வீடுகளில் மரக்கன்றை வைக்க முடியவில்லை.

சேவை என ஆன பிறகு இப்படி சிலர் செயல்பட முன் வந்தும் நம்மால் அவர்களுக்கு சேவை செய்ய முடியாமல் போகலாமா? என எண்ணினேன். ஆனால் விரைவில் அதற்கு ஏதேனும் செய்ய வேண்டும் என நினைத்தேன்.

இதோ...யோசனை கிடைத்து விட்டது.

நானே ஒவ்வொரு இடத்திற்கும் என் ஆட்களுடன் சென்று தாய்மர திட்டத்தை செய்வதை விட அதை உங்களுக்கே கற்றுக்கொடுத்தால் என்ன?

இது தான் அந்த யோசனை...!

இத்தனை மரங்களை நட்டேன் என விளம்பர தட்டி வைத்து பசுமை நாயகன் என்ற பட்டமோ, அடுத்த நோபல் பரிசு வாங்கும் எண்ணமோ என்னிடம் இல்லை. அதனால் இதை ரகசியம் காத்து என்ன செய்ய போகிறேன்?

ஸ்ரீராமானுஜரை போல கோபுரம் ஏறி கூவ போகிறேன்.அதை கேட்க நீங்கள் தயாரா?

நீங்களும் தாய் மரத்தின் தன்மையை புரிந்து பிறருக்கு சேவை செய்வீர்களா?

(விதை முளைக்கும்)